ای دل من هرچه می خواهی آه کن

نیمه شب گفتگو با ماه کن

بگذر از مردم به صحراها گریز

کوه را از حال خود آگاه کن

تا ز تنهایی نبالی دردمند

خویش را با مرغ شب همراه کن

دوست چون در دامن دشمن نشست

دست مهر از دامنش کوتاه کن

محرمانت جمله نامحرم شدند

وقت غربت درد دل با چاه کن