آدمی در آغوش خدا غمی نداشت

پیش خدا حسرت هیچ بیش و کم نداشت

دل از خدا برید و در زمین نشست

صد بار عاشق شد و دلش شکست

به هر طرف نگاه کرد راهش بسته بود

یادش آمد یک روز دل خدا رو شکسته بود