چه زیبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذیرفتی!
چه فریبنده ! آغوشم برایت باز شد !چه ابلهانه! با تو خوش بودم !
چه كودكانه ! همه چیزم شدی !
چه زود ! به خاطره یك كلمه مرا ترك كردی !
چه ناجوانمردانه ! نیازمندت شدم ! چه حقیرانه! واژه غریبه خداحافظی به من آمد!
چه بیرحمانه! من سوختم
امشب دلم تنگ شده
برای اون عکسهایی که از تو گوشیم پاک کردم
برای دفتر خاطراتم که مدتهاست دیگه چیزی توش نمی نویسم
برای کسی که بعد از مدتها ندیدمش
برای آدمهای حسودی که دورم می چرخیدن و نشناختمشون
برای آرامشی که مدتیه دیگه ندارمش
برای خودم که حالم خیلی عوض شده.....
بعضی آدمها یهو میان.....!
یهو زندگیتو قشنگ میکنن......!
یهو میشن همه ی دلخوشیت.......!
یهو میشن دلیل خنده هات........!
یهو میشن دلیل نفس کشیدنت........!
.......بعد همینجوری یهو میرن.........!
یهو گند میزنن به آرزوهات......!
یهو میشن دلیل همه ی غصه هات و همه ی اشکات.....!
یهو میشن سبب بالا نیومدن نفست......!
بعدش میگی نمی دونم چرا یهو دلم گرفت.......!
در این هیاهوی خلق
که پتک بر آرامش ات میزند
دلم پیاده رویی می خواهد ، بارانی!!!
دست خودم را بگیرم
برویم صحبت کنان
تا انتهای گریستن آخرین ابر زندگی
نفرین به اجتماع
که نمی گذارد صدا به صدا برسد!!!!
مادر بزرگ آرام و صبورم
چه فرشته وار بالهایت راگشودی و آسمان را برگزیدی
انگار زمان مانند نام زیبایت آرام ایستاد وقتی پرواز کردی
دیگر تو نیستی تا آغوش صبور و مهربانت تکیه گاه تمام دردهایمان باشد
چه کوتاه اما پر بار بودی
طلوع
آمدنت کوتاه بود و حالا بی تو بودن غروبیست تا همیشه
فرشته
خاموش مهربانم خدانگهدار
بهشت تو را میخواند............
وقتی باید خداحافظی کنی و بری
اما دلت میخواد صداشو بشنوی!!!
یهو میگی راستی؟؟
میگه جونم!!!!!!!!!!
آروم میگی دوست دارم
آخ که این چند ثانیه آخر چقدر می چسبه
تکیه بده اما.....
به شانه هایی که اگر خوابت برد
سرت را زمین نگذارد....
این قانون طبیعت است
زخم که میخوری اعتمادت به آدم ها سست میشود
و باورت رنگ شک میگیرد!
آن وقت تنها تر از همیشه می نشینی کنج زندگی
و می شماری دردهایت را.....
گاهی باید آرزوهایت را مثل قاصدک بگذاری
کف دستت و بسپاریشان به باد
تا بروند و سهم دیگران شوند
از استادی پرسیدند :
قلبی که شکسته است می تواند یکبار دیگر عاشق شود؟؟
پاسخ داد بله می تواند......
پرسیدند آیا شما تا کنون از لیوان شکسته آب خورده اید؟؟؟
استاد پاسخ داد آیا شما به خاطر لیوان شکسته از
آب خوردن دست کشیده اید؟؟؟؟؟؟؟؟؟
درودی به زیبایی نام اهورا مزدا
و به گرمی آتش زرتشت پاک
و به زرینی برگهای ماد و آریا
به شما عزیزانم که از نسل کوروش بزرگ هستید
سلام دوستهای عزیزم عید همتون مبارک
تمام شد تو این سالی که گذشت.....
بعضیا دلشون شکست......
بعضیا دل شکوندن...........
خیلی ها عاشق شدن و خیلی ها تنها.....
خیلی ها از بینمون رفتن..........
خیلی ها بینمون اومدن.....
گریه کردیم و خندیدیم.....
زندگی بر خلاف آرزوهامون گذشت.....
دوستهای عزیزم آرزو دارم نوروزی که پیش رو دارید
آغاز روزهایی باشد که آرزو دارید
عیدتون مبارک خیلی دوستون دارم
کوچکتر باشد یا بزرگتر فرقی نمیکند....
باید آنقدر مرد باشد که پای حرفش بماند....
تا به آرامش برسی و گرنه دهان هر نامردی بوی
گند *دوستت دارم های* الکی میدهد
انگاه که غرور کسی را له میکنی
آنگاه که که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی
آنگاه که شمع امید کسی رو خاموش میکنی
آنگاه که گوشت را میبندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی
آنگاه که خد را میبینی و بنده اش را نادیده میگیری
میخوام بدونم دستات را به سوی کدام آسمان دراز میکنی
تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟؟
بعضیها رو باید......
بعضی ها رو در جوب باید شست
تا لجن ها همه خوشحال شوند که
کثیف تر از خودشان هم هست.....
بعضی وقتا آدما الماسی تو دستشون دارند
بعد چشمشون به گردو که میوفته دولا میشن
تا گردو رو بردارند ، الماس از دستش میوفته زمین
و قل میخوره تو عمق چاه گم میشه ، میدونی چی میمونه؟
آدمو و دهن باز و یه گردوی پوک و یه دنیا حسرت
همگی به صف ایستاده بودند تا از آنها پرسیده شود
نوبت به او رسید: دوست داری روی زمین چیکاره باشی؟
گفت: میخواهم به دیگران یاد بدهم ، پس پذیرفته شد!
چشمانش را بست ، دید به شکل درختی در یک جنگل بزرگ در امده است.
با خود گفت حتما اشتباهی رخ داده است! من که این را نخواسته بودم!
سالها گذشت تا اینکه روزی داغ تبر را روی کمر خود احساس کرد
با خود گفت : این چنین عمر من به پایان رسید و من بهره خود ا از زندگی نگرفتم
با فریادغم بار سقوط کرد و با صدایی غریب که روی تنش بلند میشد به هوش آمد
حالا تخته سیاهی بر دیوار کلاس شده بود
از مترسگی پرسیدم :آیا از تنها ماندن در این مزرعه بیزار نشده ای؟
گفت : ترساندن دیگران برای من لذت به یاد ماندنی است
پس من از کار خود راضی هستم و هرگز از آن بیزار نمی شوم!
اندکی اندیشیدم و گفتم : راست گفتی من نیز چنین لذتی را تجربه کردم!
گفت : تو اشتباه میکنی زیرا کسی نمی تواند چنین لذتی را ببرد
مگر درونش مانند من با کاه پر باشد
کاش هیچ دستی را به گرمی نمی فشردم 